بازگشت عجیب صف‌های عوارضی به جاده‌ها؛ چرا پرداخت الکترونیکی متوقف شد؟

در حالی که سال‌ها برای هوشمندسازی و حذف پرداخت نقدی در جاده‌های کشور برنامه‌ریزی شده بود، دریافت سنتی و دستی عوارض بار دیگر در چندین مسیر پرتردد احیا شد. این بازگشت غیرمنتظره به باجه‌های فیزیکی، علاوه بر افزایش اتلاف وقت مسافران، صف‌های طولانی خودروها را به گیت‌های عوارضی بازگردانده است.


بررسی وضعیت تردد در شبکه آزادراهی کشور نشان می‌دهد که طرح پرداخت الکترونیکی عوارض (ETC) پس از نزدیک به هفت سال اجرا و توسعه، با چالش‌ها و موانع جدی روبه‌رو شده است. طبق آخرین مشاهدات میدانی، آزادراه‌های مهمی نظیر «خرم‌آباد – پل‌زال»، «ساوه – سلفچگان»، «زال – اندیمشک» و به‌تازگی قطعه دوم «ساوه – همدان» دریافت هوشمند را کنار گذاشته و مجدداً نیروهای انسانی را برای دریافت دستی و نقدی در باجه‌ها مستقر کرده‌اند.

این عقبگرد آشکار در حالی رخ می‌دهد که پیش از این، بخش عمده‌ای از محورهای تحت پوشش شبکه حمل‌ونقل به سامانه‌های ثبت الکترونیکی پلاک مجهز شده بودند تا از توقف بیهوده خودروها، مصرف سوخت اضافی و گره‌های ترافیکی جلوگیری شود. کارشناسان حمل‌ونقل هشدار می‌دهند که بازگشت به سیستم سنتی نه تنها باعث کندی شدید جریان عبور و مرور در ساعات اوج سفر می‌شود، بلکه استهلاک ناوگان و نارضایتی شدید رانندگان را نیز به دنبال دارد.

یکی از ریشه‌های اصلی این تصمیم، چالش‌های زیرساختی و قراردادی در نحوه وصول کامل مطالبات و کارمزدهای آزادراهی است. به دلیل نقایص سیستم‌های وصول و عدم پرداخت به‌موقع عوارض از سوی برخی کاربران، درآمدهای پیش‌بینی‌شده برای نگهداری و پوشش هزینه‌های جاری مسیرها تحقق نیافته است. در نتیجه، پیمانکاران برای اطمینان از دریافت قطعی مبالغ، به روش قدیمی حضور اپراتور در گیت‌ها روی آورده‌اند. با وجود وعده‌های مکرر مبنی بر ساماندهی و یکپارچه‌سازی فرآیند اخذ الکترونیکی، اکنون بازگشت ایستگاه‌های نقدی نشان‌دهنده ناکامی در رفع تعارضات مالی و فنی میان متولیان است که هزینه آن مستقیماً به رانندگان تحمیل می‌شود.

مطالب پیشنهادی
امروز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا